* * * على حقيقت بزرگى را كه عامل اصلى پيدايش اختلاف طبقاتى و تكوين جامعه طبقاتى است ، به‌خوبى درك كرد و آن را ، در آن دوران دور ، در قالب اين كلمات كوتاه و مختصر ريخت و بيان داشت - البته پس از آنكه آن را در بسيارى از عهدنامه‌ها و وصيت‌هاى خود به تفصيل و توضيح كافى ، بيان داشته بود - آنجا كه گفت : « هيچ فقيرى گرسنه نمانده مگر در سايه آنكه ثروتمندى از حق او بهره‌مند گشته است » ! اين حقيقت بزرگى است كه امروز رژيم‌هاى عدالت‌پيشه ، اساس روابط و پيوندهاى مادى بين مردم را برپايه آن استوار مىسازند و علىبن ابيطالب در بيش از ده قرن پيش ، آن را به‌خوبى دريافت و تا آنجا كه امكانات به او اجازه مىداد اصول و قواعد آن را تشريح كرد و استوار ساخت . دوست من ج . ح . كه يكى از نويسندگان لبنانى است ، نقل مىكرد : در يكى از كشورهاى اروپايى كه در رهايى انسان از فقر و نيازمندى و بدبختىهاى ناشى از آن ، مىكوشد ، روزى به وزير فرهنگ آن كشور گفتم : ما عرب‌ها بيش از هزارسال پيش ، حقيقت و ماهيت جامعه طبقاتى را كه شما امروز در راه فهميدن چگونگى آن كار مىكنيد ، فهميده‌ايم ! وزير اروپايى به من گفت : چطور آن را فهميده‌ايد ؟ گفتم بيش از ده‌قرن پيش علىبن ابيطالب گفت : « من هيچ نعمت فراوانى را نديدم مگر آنكه در كنار آن حقى ضايع و پايمال شده است » ! وزير اروپايى به من گفت : پس ما بر شما برترى و فضيلت داريم ! گفتم : چرا ؟ و چگونه ؟ گفت : براى آنكه مردى از شما اين حقيقت را در ده قرن پيش كشف كرده ، ولى شما هنوز در يك وضع اجتماعى آميخته